Tanzanite Museum

Sinds de oudheid hebben tal van getuigen de genezende en beschermende krachten van Lithotherapie bevestigd. Aristoteles, Pijn De Oude, Dioscorides, en zelfs later Marbode, Albert de Grote en Conrad von Megenberg, bevestigden allemaal de wonderbaarlijke behandeling en preventie van bepaalde ziekten door de eigenschappen van stenen.

Onder invloed van de kerk in Europa werden deze krachten in de steek gelaten om associatie met heidense praktijken te vermijden. Echter, de geleerde abdis Hildegard van Bingen (1098-1179) herhaalt in haar boek Physica de krachten van Lithotherapie en moedigt meer mensen aan om te profiteren van de effecten ervan. Het boek behandelt het karakter en de geneeskrachtige eigenschappen van ongeveer 24 edelstenen. Volgens haar worden de stenen, betrokken bij de creatie, doordrenkt met de eigenschappen van zowel vuur als water, twee krachtige natuurlijke elementen.

Hoewel de meeste stenen, kwartsen en edelstenen een lange geschiedenis van lithotherapie hebben, is Tanzaniet een vrij recente toevoeging aan de praktijk, simpelweg omdat het pas recentelijk is ontdekt.

De Tanzanietsteen, voor het eerst gevonden aan de voet van de Kilimanjaro in Mererani in 1967, behoort tot de laatst ontdekte zeldzame edelstenen en wordt verwacht binnen enkele decennia op te raken, wat het een ongelooflijke verzamelwaarde geeft.

Ondanks haar jeugd heeft Tanzaniet weinig te benijden aan andere stenen. Al goed gewaardeerd om haar intense blauwe, rode en violette tinten, is Tanzaniet ook bekend in de lithotherapiepraktijk vanwege haar heilzame eigenschappen.